First week of college

Ah, the very first breath of fresh freedom! Haha, just kidding. So as you might have known, I just got accepted to Payap University. It's in the second "biggest" city in Thailand! Awesome awesome. So I got the letter that says "hey, welcome to the university" like 2 days before the student orientation, which means....drum roll please.... I get to have one full night of packing! Yay! (Can you feel the sarcasm in my voice?) Fitting everything I "needed" for the next year in two big suit case was challenging. And try doing that while your eyes is slowly starting to close too. Yep. But I got through it and the next morning, I was ready to go! Pa, Ma and I went into our van with a family's friend driving for us. Payap was like 3 hours from where I live so no biggie, I'll just sleep in the van. But then half way there, someone called us and said we needed something that we need, but we left it at home soooooooooooo..... anyways, it was a very frustrating moment, but I think it was mainly because I'm hungry.

 

So I got to relax a little bit after "unpacking", yeah, I add the quote thingie because it wasn't unpacking - I stuffed everything in the closet and everything else, I lay it on the bed since Pa has a doctor appointment. But anyways....... 

My roommate was not in the room for the first couple days that's because she is a Senior so she don't need no student orientation. Oh, her name is Young and she is Korean by the way. I could tell from the Skinfood (a famous Korean makeup brand) and all the other Korean stuff including a kimchi sauce (I think, Young, please don't kick me if I'm wrong). But I got to meet these two most adorable Japanese girls name Yoko and Risako! I took them to the mall and went to get some uniform, it was awesome! 

The food at the dorm was good too! We explore around the campus and it was interesting! At lease we have a gym and there's dance club and so much more that I'll talk about in the next blog. Right now, enjoy the pics!

 

This is Risako :)

 

Remember when I said I like those picture taking machine they have in Japan? Yeah, that's what it kind of look like. 

Another cool bunch of people I get to meet: Lychee, Risako, Yoko, me (of course), Fai (she is from the Thai program but she lives in the International dorm. She is a Cali girl for 6 years, I think) and Jamyang. 

The college experience for me was not that bad, seriously, I don't know what other people were talking about but I was so blessed to have a Christian roommate! And we respect each other and yesterday I just gave her some Advil because she was getting sick so yeah! I feel like my roommate and I, we are in good terms! Haha!

 

Oh, and we got kicked out of the red bus (kind of like a Taxi in Thailand which cost 150 baht = $5) because I don't know, he was mean. So we was going to walk but this kind man said he'll drive us. Normally I wouldn't take a ride from a stranger but he looks kind soooooo, we end up getting on the motorcycle (it was the kind that sells old stuff, ya know?). It was awesome and a fun experience. 

 

Yoko shared some Japanese treats! Fai, Yoko, Risako and I had a girl's movie night watching New Girl! It was sooooo funny! We kept saying last one! But when it ends, we said more more~

 

Found some awesome mashmellows! If only there's a camp fire for us to burn these yummy snacks!

 

It says Coke Cola for a Cutie :)

Yummy~

 

Oh, and just the first week, I had 2 assignment..... I feel like I miss those late mornings but College is fun too!

Acturlly, I was gonna write more but I'm too tired. My poor brain is getting a migrain, ugh, I need a sweet big bowl of chocolate ice cream like now. I'll be updating here and there! 

Much..much..love,

Gemma

Sad Hair Story

         Ah, so I've been thinking. Since the "new" trend this season is bangs, why not get bangs? I'm mean, I've had bangs for the most part of my teenage years (yes, I am now 20 - no longer a teen) and been growing them out since I became 18 - ish. 

         You can see these two pictures: on the left side was the 17 years old me and the right side is me now. So... not that I'm saying 20 is old, goodness, no. But for some reason, with bangs, I look a tad younger. Haha! Must have been the pig tails too huh? Well, anyways, I've been thinking of getting bangs and maybe cut my hair a little bit shorter. 

         Earlier this year, I colored my hair. At first I want it to be caramel brown but I think the hair dresser must have misunderstood me for there I looked in the mirror, after the 45 mins of all the changing-hair stuff, my hair was whitish-blond!! Ugh, and I had makin' another mistake with having my eyebrows blenched as well. I need not describe more. It was a disaster. I cried in the bathroom for 2 full hours after that. Soooooooooo, the next morning, my mom ran to the store and got me some dark hair thing. Which it was fine for a bit until my hair starts turning into a weird orange shade. T^T <--- this is my crying face.

        Now my beautiful hair that I've been so proud of in High school is very dry and unhealthy. Yeah. Sad sad sad. 

Moral of the story?  

If you are blessed with a beautiful hair, don't dye it!

Much..much..love,

Gemma

         

เวลาข้ามถนน จับมือฉันที

          ตอนที่ไปเมกาใหม่ๆ จำได้เลยว่าทำตัวไม่ถูก แบบ ตอนเราอยู่ที่ไทยใช่ปะ เวลาเราอยากเข้าห้องน้ำ เราก็จะชวนเพื่อนๆ ไปกันอย่างน้อยก็สองคนขึ้นไป มีไม่กี่ครั้งหรอก ที่ไปแค่คนเดียวอ่ะ แต่พอไปอยู่ที่เมกา ช่วงอาทิตย์แรกๆ น่ะ เราขอให้เพื่อนไปส่งหน่อย (คือยังไม่ชินกับโรงเรียน อีกอย่างห้องน้ำก็มืดๆ ด้วย) แต่มันกลับมองหน้าอะ ประมาณว่า "เธอให้ฉันไปไหนกับเธอนะ?!" 

          คือ คนเมกาน่ะนะ เขาชอบพื้นที่ส่วนตัวเขามาก เหมือนมีลูกโป่งมาคลุมตัวเขาไว้ เพราะฉะนั้นการที่จะเข้าห้องน้ำเป็นเพื่อนน่ะ ไม่มีหรอก ยกเว้นต้องไปจริงๆ หรือ ไปเที่ยวกันน่ะนะ แต่ยังไงก็แล้วแต่ เขาก็ยังต้องการความเป็นส่วนตัวสูง อย่างเช่น ถ้าอยู่ดีๆ เราไปถามเพื่อนฝรั่งที่ยังไม่ค่อยสนิทเท่าไรว่า "อายุเท่าไร" "มีแฟนหรือยัง" "บ้านอยู่ไหน" สำหรับเรา เราก็แค่อยากคุยด้วย แต่สำหรับเขาน่ะนะ มันเหมือนไปก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวน่ะนะ ฝรั่งเขาจะเซนซิทิฟมากๆ ในเรื่องแบบนี้ ยกเว้นว่าจะเป็นเพื่อนสนิทจริงๆ เขาถึงจะบอก หรือไม่ก็ต้องรอให้เขาบอกเอง 

         อีกเรื่องหนึ่งก็คือ เวลาคนไทยข้ามถนน จะชอบจับมือ มีหลายกรณีเหมือนกันที่ได้พบ ตอนนั้นอยู่กรุงเทพแล้วมีรุ่นน้องคนหนึ่งซึ่งตอนนั้นยังไม่สนิทกันมาก กำลังจะข้ามถนนแล้วอยู่ดีๆ เขาก็มาจับมือพาข้ามถนน พอข้ามเสร็จ ก็ยังจูงมืออยู่อะ ไม่ปล่อยเลย หุหุ น้องเขาไม่ได้เป็นเลสนะ แต่มันก็เป็นสิ่งที่เราทำกันมานานน่ะเหรอ พึ่งกลับมาไทยได้ไม่นานตอนนั้นเลยลืมว่า เออ เมื่อก่อนเวลาเราข้ามถนน เราก็จะจับแขน ไม่ก็อย่างน้อย จับเสื้อคนที่เราข้ามด้วย แปลกนะ เพราะที่เมกา เวลาข้ามถนน เขาจะไม่ค่อยจับมือกันข้ามถนนมากเท่าไร ยกเว้นคนที่เป็นแฟนกัน กับเวลาเดินกับคนแก่เท่านั้นแหละ สำหรับคนที่เป็นเพื่อน ต่างคนก็จะเดิน อาจจะเดินข้างกัน แต่ก็มีเท่านั้นแหละ 

          จริงๆ เราว่าการจับมือข้ามถนนเป็นสิ่งที่ดีนะ ไม่ว่าจะกับพ่อแม่ แฟน หรือเพื่อน เพราะมันเหมือนทำให้คนนั้นรู้ว่า เออนี่ เราเป็นห่วงนะ ว่ามั้ย ^^

          ฮ่า หายไปตั้งนาน ไม่รู้ว่าจะพูดเรื่องอะไร แต่เรื่องจับมือเดินข้ามถนนนี่ อยากพูดมานานละ วันนี้ก็ถือว่าได้พูดสิ่งที่เราพูดมาหนึ่งอย่างแล้วละเนอะ 

          คอมเม้นท์หน่อยนะ ว่าอยากได้ยินเรื่องแนวๆ นี้ไหม แบบ ไปอยู่เมกาเป็นยังไง แตกต่างกับอยู่ไทยยังไง ขอบคุณค่ะ ที่อ่าน :)

Much..much..love, 

Gemma